alzheimer.

Hγήρανση είναι ένας σημαντικός παράγoντας κινδύνου για χρόνιες ασθένιες. Η προοδευτική μείωση των βιολογικών λειτουργιών μπορεί να καταστήσει τον οργανισμό πιο ευάλωτο σε ενδογενείς ή εξωγενείς παράγοντες.

Πιο συγκεκριμένα, η νόσος Alzheimer είναι μια νευροεκφυλιστική διαταραχή του εγκεφάλου, που χαρακτηρίζεται απο προοδευτική επιδείνωση της άνοιας, η οποία με τη σειρά της τείνει να επηρεάζει τη σκέψη, τη μάθηση, τον προσανατολισμό, την συμπεριφορά καθώς και την ικανότητα φυσικής κίνησης.

alzheimers.

Η αιτιολογία της νόσου δεν είναι ακόμα γνωστή αλλά τα παθολογικά σημάδια αυτής περιλαμβάνουν τη συσσώρευση των πρωτεινών σε σημεία του εγκεφάλου. Οι «βλάβες» συνήθως του εγκαφάλου προκαλούνται απο το οξειδωτικό στρές αλλα και τις φλεγμονές. Η Δονεζεπίλη (αντιστρεπτός αναστολές της ακετυλοχολινεστεράσης – για τους πιο διαβασμένους) δείχνει να βελτιώνει καποια απο τα συμπτώματα της νόσου και να ενισχύει τη μνήμη, αλλά παροδικά.

Παρόλο που όπως αναφέρθηκε δε γνωρίζουμε ακόμα την αιτιολογία της νόσου, υπάρχουν οικογένειες στις οποίες η νόσος Alzheimer κληρονομείται ως αυτοσωματική κυρίαρχη διαταραχή της μέσης ζωής. Επιπλεον, λιγότερο απο 1% των περιπτώσεων προκαλούνται απο μεταλλάξεις γονιδίων.

Σήμερα σχεδόν 47 εκ. άνθρωποι παγκοσμίως έχουν αναπτύξει άνοια και η επίπτωση αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια με 74,7 εκ. κρούσματα να εκτιμώνται το 2030, και εώς και 131,5 εκ το 2050.

Η νόσος Alzheimer μπορεί να έρθει αντιμέτωπη με δύο σημαντικές προκλήσεις:

1* Καθυστέρηση της διάγνωσης

2* Έλλειψη φαρμακευτικής αγωγής.

Η αλήθεια είναι οτι η νόσος αυτή μπορεί να διαγνωστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν στην ουσία κάνουν την εμφάνησή τους τα έντονα συμπτώματα.

disease.

Σύμφωνα με μια μεγάλη έρευνα (Μελέτη Rotterdam), έδειξαν οτι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της διατροφικής πρόσληψης και την συχνότητα εμφάνισης της νόσου. Οι ερευνες αναφέρονται κυρίως στα πολυακόρεστα, στις βιταμίνες και στις πολυφαινόλες (Θα γίνει μια σύντομη αναφορά).

Η κατανάλωση πολυακόρεστων λιπαρών οξεών (PUFAs n-3) τείνουν να ρυθμίζουν και να βελτιώνουν τη διεργεσιμότητα των νευρώνων του εγκεφάλου και να ενισχύουν τη μάθηση και τη μνήμη. Επίσης έχουν σημαντικό ρόλο στην αλλαγή της συναισθηματικής κατάστασης αλλά και στην κινησιολογία του σώματος.

Οι βιταμίνες με τη σειρά τους δρούν ως ισχυρά αντιοξειδωτικά. Η δράση τους έχει θετική επίπτωση στην διατήρηση της καθημερινής κίνησης, στην πρόληψη των συμπτωμάτων καθώς και στη μείωση του οξειδωτικού στρές. Ερευνες αναφέρουν οτι η βιταμίνη Ε και C, συνδέονται με μειωμένη συχνότητα εμφάνησης της νόσου ενώ για την βιταμίνη D τα στοιχεία δείχνουν οτι η ανεπάρκεια αυτής συνδέεται με υψηλό κίνδυνο για ανάπτυξη της νόσου (τα επίπεδα συγκέντρωσης της βιταμίνης D3 θα ήταν καλό να βρίσκονται πάνω απο 75nmol/L).

Επιπρόσθετα, οι έρευνες δέιχνουν οτι η κατανάλωση πολυφαινολών λειτουργεί ώς πρόληψη κατά της άνοιας. Οι πολυφαινόλες είναι φυσικές ουσίες που υπάρχουν σε φυτά φρούτα και λαχανικά όπως για παράδειγμα η ρεσβερατρόλη που βρίσκεται στα σταφύλια και στα μούρα. Οι επιδράσεις τους μπορεί να οφείλονται στις αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του αλλά και στην διαμόρφωση ενζυμικής δραστηριότητας.

  • Σε αυτό το σημείο θα θελα να τονίσω οτι καμία έρευνα δεν αναφέρει 100% αποτελέσματα.

disease.

Κλείνοντας,Θα θελα να αναφέρθει στο άρθρο αυτό ένα αποφθεγμα του Ιπποκράτη «Αφήστε το φαγητό να είναι το φάρμακο και το φάρμακο το φαγητό».

Με αφορμή την 21 Σεπτέμβρη: Παγκόσμια Μέρα της Νόσου Alzheimer.

 

ABATE., G., MARZIANO., M., RUNGRATANAWANICH., W., MEMO., M., UBERTI., D., 2017. Nutrition and AGE-ing: focusing on Alzheimer’s disease., Oxid Med Cell Longev.

NELSON., L., TABET., 2015., Slowing the progression of Alzheimer’s disease, what works., Ageing Research Reviews., vol., 23., pp., 193-209

SELKOE., D., J., HARDY., J., 2016., The amyloid hypothesis of Alzheimer’s disease at 25 years., Molecular Medicine., vol., 8., pp., 595-608

Sofia Nikolaidou.

Σοφία Νικολαίδου

Διατροφολόγος & Κλινικός Διαιτολόγος

Share: